Vliegveld Ursel - Aeroclub Brugge
Vliegveld Ursel Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie Het vliegveld van Ursel is een voormalig reservevliegveld van de NAVO. Het is formeel een niet-actieve NAVO-basis die momenteel gecategoriseerd staat als reservevliegveld van de Belgische luchtmacht. Het vliegveld is gelegen aan de rand van het natuurgebied het Drongengoed. Een vliegclub baat het vliegveld uit tijdens het weekend. Het vliegveld heeft één grote start- en landingsbaan van 2980 meter lengte waarvan momenteel voor civiele activiteiten zo'n 890 meter van wordt gebruikt. Tevens is er een kleinere reservelandingsbaan die dienst doet als taxiway. Het vliegveld is in gebruik bij eigenaren van privévliegtuigen en ultralight vliegtuigen en is ook de thuisbasis van de vliegverenigingen Aëroclub Brugge en de Vliegclub Ursel die actief zijn tijdens weekeinden en feestdagen. Het domein is vrij toegankelijk voor voetgangers en fietsers en tijdens de week beheert Natuurpunt het vliegveld.
Auteur: Timour
Meer informatie
Luchthaven

Drongengoedbos
Het Agentschap voor Natuur en Bos (Vlaamse overheid) beheert zo'n 400 hectare van het bos, andere delen zijn nog in privébeheer. Een groot gedeelte, het Maldegemveld, is in beheer bij Natuurpunt.Het Drongengoedbos is bekend voor zijn grote verscheidenheid aan paddenstoelen en nachtvlinders. Maar ook de variatie aan loof- en naaldbos afgewisseld met natte graslanden en heide weet heel wat plant- en diersoorten te bekoren. De vele dreven en bomenrijen zijn belangrijke 'ecologische snelwegen' waarlangs planten en dieren vlot kunnen migreren. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het Drongengoed-Maldegemveld, inclusief het vliegveld, Europees beschermd is.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Meer informatie
Bos

Heideherstel
De heide van het Drongengoed behoort tot een zeldzaam type: de 'intermediaire Atlantische heide'. Een mond vol maar dit type herbergt nog net iets meer verschillenden soorten dan de veelbezongen 'purperen heide' van de Kempen. Met behulp van Europese subsidies werden in 2009 aan de Drongengoedweg stroken 'geplagd', wat het wegschrapen van de bovenste bodemlaag is. Zo kregen de zaden van de oude vegetaties weer de kans om zich te ontwikkelen. Een logische ingreep voor een gebied dat al 1000 jaar schippert tussen bos en heide.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
Meer informatie
Heide

Wild
Het Drongengoed heeft een behoorlijke wildbestand, zowel ree als damhert komen hier voor. Op deze plek is de kans om ree of damhert te spotten heel groot – vooral bij valavond. De dieren zijn niet schuw doordat ze in het domeinbos en natuurreservaat niet worden bejaagd. Om ongevallen met overlopende herten en reeën te vermijden, zijn er wildspiegels geplaatst langs de Urselseweg. Wildspiegels reflecteren het licht van de koplampen van auto's. Dit schrikt de dieren af, zodat ze op dat moment de weg niet oversteken. De dieren knabbelen echter ook veel aan jonge bomen en struiken in het gebied. Dit komt de verjonging van het bos spijtig genoeg niet ten goede. Daarom worden op verschillende plaatsen rasters geplaatst rond nieuwe aanplantingen, om ze te beschermen tegen de vraat van deze dieren.
Auteur: Agentschap voor Natuur en Bos
POI

Drongengoedhoeve
De geschiedenis van de Drongengoedhoeve gaat terug tot 1242. Het huidige hoofdgebouw dateert van 1746. De adbij van Drongen gebruikte de hoeve als uitvalsbasis voor een bloeiend bosbouwbedrijf. In de hoeve bevindt zich vandaag een landschapsinfocentrum waar het verhaal van de streek verteld wordt. Op de site kan je eveneens de hoogstamboomgaard en een kruidentuin bezoeken. Vlakbij de hoeve ligt ook een prachtige ingerichte speelzone.
Hoeve

Veronica's kruis
Verscholen onder de bomen is het legendarische kruis van Veronika te vinden. De legende van het kruis is als volgt: In Appeltjes van het Meetjesland (1999) beschrijft Filip Bastiaen de legende van Veronica's kruis. Deze legende was al enkele keren in heemkundige publicaties aan bod gekomen, met een beperkte historische duiding (de moord op Veronica Verduere door twee vlaskoopmannen). De auteur ging op zoek naar de werkelijke elementen, getoetst aan een proces, en kwam tot sterke gelijkenissen tussen een echte, vroegere moord en het verhaal van ongeveer 150 jaar later (legende gepubliceerd in 1879 en de moord dateerde van 1734). Veronica is in de legende een eenentwintigjarig weesmeisje dat als dienstmeid bij de Bellemse pastoor woonde. Het verhaal speelde zich af in 1793. De oude pastoor kwam te weten dat Franse soldaten door Bellem zouden trekken en dat het veiliger was alles van waarde weg te bergen. Daarom besloot hij zijn waardevolle zaken bij zijn collega van Lotenhulle in veiligheid te brengen. Hij deed voor deze geheime zending een beroep op zijn huishoudster Veronica. Haar verloofde Eduard, de zoon van de bakker, zou haar op de tocht door de bossen vergezellen en haar indien nodig verdedigen. 's Middags, om twee uur, vertrokken ze via het achterpoortje, zodat niemand hen zag. De stemming onderweg was bedrukt. Veronica had een bang voorgevoel. Plots hoorden ze het geritsel van bladeren en in een mum van tijd was Eduard door Franse soldaten aan handen en voeten gebonden. Ze duwden hem een prop in de mond. Veronica gilde en viel bewusteloos. Voor alle veiligheid bonden de soldaten ook haar vast. Toen de overvallers het pakje openden, kwam Veronica weer bij bewustzijn. De soldaten waren in vervoering, zoveel goud en geld ... Ze beschouwden de vangst als een compensatie voor hun achterstallige soldij. Na de buit te hebben verdeeld, doorzochten ze ook de kleren van hun slachtoffers, maar tevergeefs. Hun honger was echter nog niet gestild en ze sleurden het jonge meisje het bos in. Eduard moest het met lede ogen aanzien en besefte maar al te goed wat de snoodaards met zijn verloofde uitrichtten. Na de verkrachting sleurden ze haar weer tot bij hem. De soldaten beraadslaagden opnieuw en namen Veronica weer mee het bos in. Kort daarna hoorde de jongen een ijselijke kreet. Het hart van zijn Veronica werd met een degen doorboord. Eduard verloor het bewustzijn. Hij werd een hele tijd later van zijn touwen verlost, door ... een Frans officier. Tegen de avond togen twee dorpelingen, op vraag van de pastoor, op zoek naar Veronica en haar verloofde. Veronica werd pas enkele dagen later, na de aftocht van de Franse soldaten, begraven. Eduard overleefde verschrikkelijke voorval niet: hij overleed aan het einde van de begrafenis. Het werd ook de oude pastoor te veel. In zijn laatste wilsbeschikking bepaalde hij dat op de plaats van de moord "een kruis ter eeuwige nagedachtenis zou worden opgericht!..."
Auteur: Aalter
Kruis

Kranepoel
Al in de 17de eeuw werd het Bulskampveld de meeste heyde tussen Ghendt ende Brugghe genoemd. Veld betekent hier onvruchtbare of woeste grond, heide en wildernis. In 1650 was het circa 10.000 ha groot waarvan méér dan 7.000 ha zuiver veld of heide. Een vruchtbare strook grond langsheen de Waardammebeek splitste het veld in een oostelijk en een westelijk deel. Talrijke vijvers en moerassen lagen er verspreid. Eén van de vijvers, de Kranepoel (beschermd in 1957) ligt er nog, in Aalter. Voor 1770 kocht Lambertus Malfait een hoeveelheid waardeloze grond en vestigde zich op de plaats waar nu het kasteel staat. Hij begon de ontginning en plantte bomen zodra het mogelijk was. Na zijn dood ging het domein over in verschillende handen, o.a. van graaf de Meeus. Deze liet het kasteel verbouwen in de toestand waarin het zich nu bevindt. Het domein was toen 415 ha groot (nu nog 226 ha) en grotendeels bebost. In 1904 werd het verkocht aan de familie Lippens en in 1970 kocht het provinciebestuur van West-Vlaanderen het domein. De kelderverdieping van het neogotische kasteel wordt uitgebouwd tot een natuur- en milieueducatiecentrum en op het gelijkvloers wordt een streekbezoekerscentrum over de geschiedenis van het Houtland ingericht. Achter het kasteel ligt de Kruidentuin (de interessante gids voor de kruidentuin is te koop in het bezoekerscentrum) annex Landbouwmuseum, een mooie verzameling alaam en wagens die worden tentoongesteld in de galerijen rond de tuin.
Auteur: Sentiers de Grande Randonnee
Natuurfenomeen

Kasteel Mariahove
Kasteel Mariahove is een kasteel in het Belgische dorp Bellem. Het kasteel staat ten zuidoosten van het dorpscentrum langs de Mariahovelaan, de weg naar Hansbeke.
De oorsprong van het domein gaat terug tot het midden van de 16e eeuw toen de Gentse familie Rijm eigenaar was van de heerlijkheid Bellem. Via Maria-Anna Rijm de enige dochter en de erfgename en laatste naamdraagster van de familie Rijm, kwam het domein in bezit van haar echtgenoot Lodewijk-Frans, prins de Montmorency . In 1808 verkocht prinses Louisa de Montmorency het kasteeldomein van Bellem aan de Gentse textielbaron Jacob Lieven van Caneghem . Het huidige kasteel werd gebouwd in 1815 naar de plannen van architect Bruno Renard .. Jacob Lieven van Caneghem is trouwens in Bellem begraven. Buiten Bellem, heeft hij in Gent een kliniek voor blinden gebouwd; vandaag is dit een het kantoorgebouw van de firma Arch&Teco.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Het Jagershof
Het Restaurant-Tearoom-feestzaal het Jagershof, is gelegen in de omgeving van Drongengoed. Het is aangenaam te genieten van een verfrissing op het buitenterras in een bosrijke omgeving. Info op: http://het-jagershof.com/. Drongengoed: mooie wandelpaden in bosrijke omgeving.
Auteur: Roger Van Rentergem
Restaurant

Nevellandroute
De Nevellandroute verkent de mysterieuze landerijen van Het Land van Nevele, ooit bestuurd door de beruchte Graaf van Hoorne, die op het schavot aan zijn einde kwam. Het verrassende traject loopt onder meer door een kastelen-, een aardbeien- en een beschermd dorp. Dit is het land van Cyriel Buysse en van de wielerfamilie Planckaert. En waarom geen pintje gaan drinken in café De Reisduif in Hansbeke, zo lyrisch bezongen door inwoner Johan Verminnen? Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Stefan Van Steenberge
Fietsroute

Kasteel ter Melderen
Zogenaamd "Kasteel ter Melderen". Gebouwd naar ontwerp van architect Jozef De Waele in 1900 op de plaats van een ouder kasteeltje. Twee toegangen tot het domein. Hoofdingang met ijzeren hek tussen geblokte bakstenen pijlers met bolbekroning. Kleiner ijzeren hek verderop. Voor de villa, brugje met leeuwen als wapenschildhouders van de vroegere eigenaar F. Van de Stegen de Putte (1843-1931) en gaslantaarns afkomstig van de stad Gent. Kasteel van twee bouwlagen, thans onder nieuw schilddak (leien) bekleed met geglazuurde baksteen. Voorheen met hoger opgetrokken middenrisaliet met torentje, in 1982 vervangen door een gewoon driehoekig fronton, aan voor- en achtergevel. Getoogde vensters met gekleurde ontlastingsbogen. Kleurige gevel door groengeglazuurde bakstenen banden. Op bovenverdieping van middenrisaliet fraai smeedijzeren balkon over drie traveeën in art-nouveaustijl. Interieur. Hal met mozaïekvloer. Salon in neo-Vlaamse-renaissance met houten plafond en geschilderd portret op schouwmantel.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kasteel

Hoeve
Fraaie voormalige hoeve uit de 18de eeuw met voorliggende boomgaard. Op moerbalk in woonkamer gedateerd "anno MVCCXXX". Circa 1975 aanvang restauratiewerken. Bakstenen gevel (gezandstraald). Opvallend, naar het noorden gericht boerenhuis van één bouwlaag onder zadeldak (pannen, nok parallel aan de straat). Houten kruiskozijnen met staven en luiken werden volledig vernieuwd. Gekoppelde steekboogdeurtjes in bakstenen omlijsting op neuten met gebogen waterlijstjes. Overkragend dakschild rustend op modillons. Zijgevels met muurvlechtingen vernieuwd. Dwarsschuur gesloopt.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen

Kasteel Ter Wallen
Zogenaamd "Kasteel Ter Wallen". In de 18de eeuw en begin van de 19de eeuw buitenplaats van de heer Coolman, later van J. Mortier. Omgracht goed, gelegen aan de Kale en tegenover het kasteel van Kervyn de Meerendré. Oorspronkelijk meerdelige rechthoekige omgrachting, in de loop van de tweede helft van de 19de eeuw is de dwarsgracht verdwenen. Een sluis van 1804 leidt het overtollige water naar de Kale. Over walbrug, ten noorden, muur met korfboogpoort met zandstenen negblokken en waterlijst, waarin thans een gietijzeren hek hangs, en bekroond met kantéling. Aan tuinzijde versterkt door steunberen. Vermoedelijk het enige authentieke element dat bewaard gebleven is. Eenvoudig kasteeltje van zeven traveeën en twee bouwlagen, waarschijnlijk wederopbouw van circa 1800. Schilddak (pannen, nok parallel aan de straat) met dakkapellen, klokkestoel en windvaan, daterend van na de Eerste Wereldoorlog. Totaal gerestaureerd na verkoop aan de huidige eigenaar in 1962. Bepleisterde lijstgevels met imitatiebanden op de begane grond op arduinen plint. Rechthoekige vensters, beneden met persiennes en boven in geriemde omlijsting. Centraal bovenvenster in achtergevel door huidige eigenaar voorzien van ijzeren balkon op arduinen consoles. Twee liggende leeuwen en arduinen paaltjes met ketting aan de huidige voorgevel, eveneens door de huidige eigenaar aangebracht. Aan tuinzijde aangebouwde open veranda met geblokte arduinen pijlers, voorheen gesloten houten veranda. Het interieur van de voormalige buitenplaats is verfraaid met hergebruikt 18de-eeuws mobilair uit andere kasteeltjes. Ten oosten, stallen, thans onder meer garage. Witgekalkt bakstenen gebouw op gepikte plint onder zadeldak (pannen) tussen zijaandaken met muurvlechtingen. In gebouwtje ernaast met trapgevel, hovenierswomng (eveneens gerestaureerd).
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kasteel

Villa Maria
Zogenaamd "Villa Maria". Alleenstaande bakstenen villa in beboomde voortuin, gebouwd door H. Bruggheman (zie opschrift zijgevel) circa 1910. Gebouw met twee bouwlagen met verspringende traveeën deels onder zadeldak met vorstkam en afgewolfd dak rechts; links uitbouwsel onder plat dak met waterreservoir. Parement van rode baksteen verrijkt met zwarte banden, en natuursteen voor plint, vensterlateien, -dorpels en hoekstenen en dekstenen van de steunberen. Gemarkeerde centrale deurtravee met inkomportaal met bekronende huisnaam en rechts zijrisaliet onder puntdak. Gevarieerde venstervormen. Aflijnende boogfriezen en houtwerk in top links.
Historisch gebouw

Hoeve
Ver achterin gelegen hoevetje, thans onbewoond, volgens kadastergegevens opgetrokken in 1864. Boerenhuis met aangebouwd dienstgebouw onder zadeldaken (pannen). Naar de straat (zuidwesten) gerichte gewitte voorgevel op gepikte plint met rechthoekige vensters en deur. Aan de achtergevel laag afhellend dakschild, en eveneens gewitte gevel op gepikte plint, met rechthoekige deurtjes en vensters. Aan de noordzijde aangebouwde schuur en stalvleugel met onbeschilderde bakstenen gevels op gepikte plint, verbouwd aan de voorzijde.

Goed te Schuurveld
Voormalig "Goed te Schuurveld", foncier van de heerlijkheid van Schuurvelde. Van deze heerlijkheid, in de 14de eeuw in leen gehouden door Jan van Schuurvelde, later door de graaf van Vlaanderen, Lodewijk van Male aangeslagen, hingen zeventien lenen af. Vanaf 1470 of vroeger samen met heerlijkheid van Bellem verenigd tot één heerlijkheid, waarvan een dertigtal lenen afhingen. In 1577 verkocht aan Charles Rym, heer van Ekenbeke. Hoeve eertijds ingeplant op een omwalde motte. Op de Ferrariskaart lag de hoeve buiten de twee naast elkaar gelegen rechthoekige omwallingen. Thans hoeve met losstaande bestanddelen op deels omgracht erf. Ten noorden, nieuw boerenhuis. Ten noordoosten, vroeger boerenhuis, thans kippenhok, van vijf traveeën en één bouwlaag onder overkragend zadeldak (pannen), vermoedelijk uit de 18de eeuw. Witgekalkte gevel op gepikte plint met getoogde beluikte vensters. Zijaandaken met muurvlechtingen. Sterk afhellend dakschild aan achterzijde. Links zijaanbouwsels. Ten zuiden, gewitte dwarsschuur onder overkragend zadeldak (pannen) met mestvaalt ervoor. Ten noorden, bakoven van het samengestelde type; ernaast en parallel ermee aardappelkelder, beide met gewitte gevels op gepikte plint onder zadeldaken (pannen).
POI

Brouwershuis en brouwerij
Voormalig brouwershuis en brouwerij van de familie De Schepper, opgericht in 1904, in 1935 aangekocht door Fr. Coopman en ingericht als slagerij, nadien vleeswarenatelier en thans vleeswarenfabriek "ter Beke N.V.". Villa in art-nouveaugetinte stijl met aan de straatzijde fraai ijzeren hek op bakstenen voet; initialen D S in hek. Gele- en oranjekleurige baksteenbouw van drie traveeën en twee bouwlagen onder schilddak (leien). Dubbelhuis met gemarkeerde deurtravee uitgewerkt als toren, onder afzonderlijk overstekend schilddakje op art-nouveauconsoles; bekronende ijzeren windhaan. Gekoppelde rondboogvormige twee- en drielichten onder decoratieve boog; behouden houtwerk met roedeverdeling. Rondboogdeur met nieuw houtwerk. Bekronend balkon met art-nouveauleuning verdwenen. Achteraan uitgebouwde keuken. Op de binnenplaats achteraan, voormalige brouwerij, eveneens van 1904, van donkere baksteen, acht traveeën en twee en een halve en drie bouwlagen onder zadeldak (pannen, nok loodrecht op de straat) met centraal laadvenster. Horizontaliserende arduinen kordons. Getoogde muuropeningen. DE VOS A., Geschiedenis van Waarschoot, Waarschoot, 1990, deel II, p. 129. TONDAT R., Bouwkundig erfgoed te Waarschoot, Maldegem, 1978, p. 142.
Gebouw

Hansbeke
Het treinstation van "Hansbeke" is gelegen in Nevele.
Meer informatie op deze link
Auteur: DE WITTE
Treinstation

Drongengoedroute
Deze fietsroute trekt door drie Meetjeslandse bossen: Het Leen, het Keigatbos en het Drongengoedbos. Dat laatste is het grootste aaneengesloten bosgebied van Oost-Vlaanderen. De route start aan de historische Drongengoedhoeve, opgericht door de monniken van de abdij van Drongen, die de heidegronden in deze streek kwamen ontginnen. Het landschap verrast, want het is licht heuvelachtig. het Drongengoed ligt immers op een hoge kleirug.
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: MeetjeslandPubliek
Fietsroute

't Schaaphof
Op hun website lezen we:
e zijn Sofie en Heleen, en hebben beiden een diploma als bioboerin op zak. De opleiding 'Biologische en Biodynamische landbouw' volgden we bij Landwijzer. Een zeer inspirerend en boeiend traject. Een noodzaak ook gezien onze vooropleiding helemaal niet in de landbouw ligt. Sofie heeft haar werkervaring als opvoedster opgebouwd. Heleen werkte tot nog toe in de ontwikkelingssamenwerking en het jeugdwerk. Het traject bij Landwijzer heeft ons gesterkt in onze overtuiging om als bioboerin aan de slag te gaan, en de nodige kennis en ervaring geboden om praktisch aan de slag te gaan.
Onze gezamenlijke stage op bioboerderij de Zwaluw in Lovendegem, bracht onze plannen samen. Tijdens het schoffelen tussen de prei, spinazie zaaien en uitmesten van de stallen, groeiden de ideeën voor 't Schaaphof. Enkele maanden - en wat werkvergaderingen en rekenwerk- later werd ons boerenbedrijfje concreet. Sinds 1 april 2017 voorzien we een mooi aantal huishoudens van kraakverse groenten!
Auteur: Pasar Drongen
Boerderij

Beke
Beke is een gehucht in de gemeente Lievegem in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Het gehucht ligt op de grens van deelgemeenten Waarschoot en Zomergem en wordt in de volksmond dan ook wel Waarschoot-Beke en Zomergem-Beke genoemd.
Beke ligt langs de Oude Staatsbaan van Gent naar Eeklo, twee kilometer ten zuiden van het centrum van Waarschoot en meer dan drie kilometer ten oosten van het centrum van Zomergem. Beke heeft een parochie met als patroonheilige Sint-Maurus.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Keigatbos
Het Keigatbos is een boscomplex van zo’n 100 hectare groot in het Meetjesland in Belgische provincie Oost-Vlaanderen, op de grens van Ursel , Zomergem en Oostwinkel . Bossen met statige dreven wisselen er af met weilanden, akkers en kleine landweggetjes. Het Keigatbos is de meest oostelijke uitloper van zijn bekende grote broer, het Drongengoedbos.
Auteur: Wikipedia
Bos

Zwembad Den Boer
Een natte verjaardag!!!!
Het sportcentrum Den Boer legt voortaan de jarigen in de watten. Vanaf nu kan je immers een fantastisch verjaardagsfeestje vieren. Eerst neem je een duik in het zwembad, daarna is het smullen geblazen. Je kan kiezen uit drie formules. De jarige komt er gratis in en krijgt er een geschenkje bovenop
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Zwembad

Oude klooster Ursel en WZC Onderdale
Het Klooster van de Heilige Ursula was - als gemeenschap - gedurende 155 jaar gevestigd in Ursel. De Heilige Ursula verwees naar een van de patronen van de parochie te Ursel.
De oorsprong ligt bij een stichting in het leven geroepen door de mecenas Jan Baptist van de Woestijne en opgetrokken in de jaren 1859-1860, naar het ontwerp van de Gentse architect Ceukelaere. Bij aanvang was het een klooster, school, ouderengesticht en een opvang van wezen onder de leiding van de Congregatie van de Franciscanessen uit Gent, kortweg Crombeen genoemd. Om aan de noden te voldoen werden de zijvleugels in 1898 verhoogd met één verdieping, in 1902 gevolgd met de bouw van de congregatiekapel. Deze werd kort na de Tweede Wereldoorlog afgebroken voor de oprichting van 2 kleuterklassen langs de kant van Onderdale. Ook stond er een boerderij, zodat men kon voorzien in de eigen voedingsbehoefte. Een activiteit die in de jaren 60 werd stopgezet.
De opvang van wezen werd het eerst afgebouwd en was nagenoeg onbestaande na WO II. Wel verbleven er toen nog enkelen van hen als volwassen personeelslid of als kloosterlinge. De schoolgebouwen werden verlaten in 2012, door de verhuis naar een nieuw onderkomen in de onmiddellijke omgeving. Vanaf 2012 werd het beheer en de werking van het woonzorgcentrum in handen van de vzw Zorg-Saam Zusters Kindsheid Jesu. WZC Onderdale biedt zowel woonzorgcentrum, kortverblijf als dagverzorging aan voor ouderen met een licht tot zware zorgbehoefte en met een lichte of ernstige vorm van dementie.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
POI

Sint-Medarduskerk Ursel
De Sint-Medarduskerk in Ursel is een landelijk kerkje waar de toren en het koor als monument geklasseerd zijn. De artistieke waarde van de kerk ligt vooral in het 17de- en 18de-eeuwse meubilair waaronder een schitterend gebeeldhouwde barokke preekstoel en het uitzonderlijk orgel van 1749 van Pieter van Peteghem senior, de peetvader van deze orgelbouwersfamilie. De eerste vermelding van een kerk in Ursel dateert van 1171. Nadat Ursel in 1381 vernield werd door de Gentse Witte Kapoenen, werd de kerk heropgebouwd.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes

De Gentweg
De Gentweg voorheen Oude Gentweg, aan de rand van het historische heidegebied Maldegemveld, verbindingsweg van Maldegem naar Gent, reeds vermeld in de 14de eeuw.
Loopt van Zwepe, aan de grens met Ursel, noordwaarts naar Blekkersgat, en de grens met Maldegem, doorheen landelijk gebied, nagenoeg zonder bebouwing.
Het kleine arbeidershuisje nummer 10 met aangebouwde stal onder een zadeldak, is nog een uitzonderlijk restant van de schaarse oude bebouwing.
Auteur: WK Punten

Helling Den Boombos Adegem
De beklimming van Den Boombos in Adegem is minder bekend dan de beklimming van De Kampel in Kleit maar is ook een kuitenbijter.
De top is de hoogste plaats van Adegem (28 meter boven de zeespiegel). Van hieruit werden de Duitsers tijdens de eerste Wereldoorlog bestookt door de Belgische artillerie.
Onder de boom van de hoogste plaats van Adegem kun je meer dan 10 kerken zien in de wijde omgeving.
Auteur: WK Punten
Helling

De Jonkvrouwdreef Kleit
Vooraleer je de kasseistrook aanvat kom je langs de Jonkvrouwdreef bunkers uit WO II tegen die dienden om het toenmalige vliegveld te verdedigen.
De kasseistrook van de Jonkvrouwdreef in Kleit is een alternatieve manier om De Kampel te beklimmen.
De Kampel is een heuvel in het dorpje Kleit. De heuvel is 28 meter hoog en loopt door tot in de deelgemeente Adegem.
Sinds 1971 staat er een watertoren op. De heuvel is soms onderdeel van wielerwedstrijden (o.a. BK in 2002), en vormt een stevige beklimming. Hij wordt daarom ook wel de “Poggio van Kleit” genoemd, naar de Poggio di San Remo.
Auteur: WK Punten
Kasseistrook

Kampel
Deze watertoren is een baken in het landschap. Als "campille" wordt de heuvel Kampel al in 1448 vernoemd. De Kampel maakt deel uit van de cuesta Oedelem-Zomergem. Het hellingspercentage loopt er soms op tot 5 % en in de streek krijgt hij dan ook de bijnaam "de Poggio van het Meetjesland".
Auteur: Pasar PLUS - Meetjesland
Watertoren

Ede
Tussen Lindestraat 14 en 12 kronkelt de rivier Ede verder in de richting van Maldegem-
centrum. Via Aardenburg liep ze verder naar het Zwin. Voor het eerst werd de naam in 1279
vermeld. Destijds bood de Eede een verbinding met de Lieve, een kanaal naar Gent. In
de tweede helft van de 19de eeuw werd de Lieve vanaf Zomergem verbreed tot het huidige
Schipdonkkanaal. Net over de grens ligt een dorpje met dezelfde naam, dat zijn naam dankt
aan de Eede
Auteur: Pasar PLUS - Meetjesland

langs akkers 1 juni 2025