Valkenberg
In het wielrennen is de Valkenberg heuvel vooral bekend als beklimming in de wielerklassieker Ronde van Vlaanderen. Het is een van die venijnige klimmetjes waar de RvV om bekend staat. Eertijds een smalle kasseiweg (beklommen in de Rondes van 1959 tot 1973), in 1973 geasfalteerd en pas weer opgenomen in de editie van 1996, daarnaast ook in de edities van 2005, 2006 en 2007. In 1959 wordt de klim in de Ronde gesitueerd tussen de Statieberg en de Kloosterstraat, in 1960 tussen de Varentberg en de Kloosterstraat, van 1961-1966 tussen de Edelareberg en de Kasteelstraat, van 1967-1969 tussen de Kloosterstraat en de Kasteelstraat, in 1970 tussen de Muur en Semmerzake, in 1971 en 1972 tussen de Muur en Berg Hostellerie en in 1973 tussen de Varentberg en de Muur. In 1996 komt ze terug, nu tussen de Berendries en de Muur-Kapelmuur (daar tussenin ligt Tenbosse, maar deze is nog geen officiële klim). In de edities van 2005-2007 ligt ze tussen de Berendries en Tenbosse. Daarnaast is de Valkenberg 22 maal opgenomen in de Omloop Het Volk. Ook wordt hij wel eens opgenomen in Dwars door Vlaanderen. Karakteristieken: Top:98m Hoogteverschil: 53m Lengte: 875m Gemiddelde Stijging: 6,06% Steilste stuk: 15%
Auteur: RouteYou Info
Meer informatie
Berg

De Vlaamse Ardennen
De streek Vlaamse Ardennen valt ongeveer samen met het arrondissement Oudenaarde en de gemeentes Zottegem en Geraardsbergen. De troef van deze streek is het open glooiend landschap met unieke vergezichten, pittoreske dorpskernen, de kronkelende kasseiwegen, de knotrijen, vele holle wegen en culturele stadjes zoals Oudenaarde, Ronse, Geraardsbergen en Zottegem. De heuvelachtige streek met zijn pittige kuitenbijters is zeer populair bij wielerliefhebbers. Vele wielerklassiekers zoals de Ronde van Vlaanderen doorkruisen dit gebied jaarlijks.
Auteur: RouteYou Regios
Meer informatie
Toeristische regio

Hoeve 'ter Beemt'
“Beemd” betekent in Brabant en verder oostwaarts, wat een “meers” (nat weiland) is in Vlaanderen, maar in deze streek is de naam “beemd” zeer zeldzaam. De “ ter beemt-hoeve” ligt op de plaats die reeds in 1550 als “de Beempt” werd aangeduid, dichtbij de “list”, vroegere bewoners opteerden voor deze naam. In de lokale geschiedenis komt ook een “heerlijkheid ter beempt“ voor, die afhing van het leenhof van de baronie Eine en vanaf 1739 van de Hoobroucks. Deze geklasseerde en historische vierkantshoeve, van het Brabantse type was in het jonge verleden (1969) onder de familie Dhaenens een boerderij , met jeneverstokerij (1866 volgens de industriële telling). Het afvalproduct draaft was een ideaal dierenvoeder. Dit merk je nog aan de overheersende schouw. De stokerij werd tijdens WOI door de bezetter uitgebroken voor het koper. De stallingen en de stookplaats dienden tot voor de restauratie als heem voor de St.- Bavo-scoutsgroep. Nu worden de markante ruimten regelmatig gebruik als kunstgalerij. Op monumentendag 2006 werd ter gelegenheid van de tentoonstelling van graan tot brood, hier gebakken. In 2007 was er de tentoonstelling van wan tot rotan en in oktober 2007 de wannelappersdag. Deze hoeve en onmiddellijke omgeving is beschermd als monument en als dorpsgezicht. Dit gebouw ligt in de bouwzone en komt hierdoor niet in aanmerking (vb. als wijmenmuseum) van het landinrichtingsproject. De nieuwe bewoners hebben plannen om deze hoeve om te bouwen tot een taverne met kinderboerderij. Het zou een mooie trekpleister en rustplaats kunnen zijn voor wandelaars en het landelijk toerisme.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Meer informatie
Boerderij

Brakel
Brakel is een gemeente in de provincie Oost-Vlaanderen in België. Brakel heeft een oppervlakte van 5644 hectare en telt ruim 13.500 inwoners. Brakel behoort tot het arrondissement Oudenaarde. In 1970 werden de gemeenten Elst, Michelbeke, Nederbrakel, Opbrakel en Zegelsem gefusionneerd tot éen gemeente: Brakel. Brakel ontleende haar naam aan die van Nederbrakel en Opbrakel. Zij waren op hun beurt afkomstig van het Karolingische villa "Braglo", welke al in 866 werd vermeld en die zich bevond ter plaatse van de huidige dorpskern van Opbrakel. In 1977 werden ook Everbeek, Parike en een deel van Sint-Maria-Oudenhove aan Brakel toegevoegd. Geografische sluit Brakel in het Zuiden aan bij de Zuid-Vlaamse heuvelrij gevormd door de Kluisberg, Hotondberg, Muziekberg, Pottelberg en Rodenberg (Mont de Rhode). Het noordelijke deel van Brakel loopt uit in de Zwalmvallei. Geologisch zijn de heuvels opgebouwd uit tertiare sedimenten; er worden hoofdzakelijk leemgronden aangetroffen. Brakel maakt deel uit van de Vlaamse Ardennen. De huidige burgemeester van Brakel is Herman De Croo.
Auteur: GeoJones
Dorp

De Kaaihoeve
In Zwalm werden belangrijke sporen gevonden uit de Gallo-Romeinse periode. Uit het Gallia Belgica van Julius Caesar weten we dat het gebied langs deze kant van de Schelde bevolkt werd door de Nerviërs. Zij controleerden een belangrijke handelsroute die van Boulogne naar Keulen liep. Langs de Schelde bevonden zich toen al een aantal overslagzones voor goederen, zoals ook hier het geval was. In het begin van de 19de eeuw werd op deze plek de Kaaihoeve gebouwd. Door de rechttrekking en verbreding van de Schelde in de 20ste eeuw werden de oude meanders echter afgesloten van de rivier en verloor De Kaaihoeve zijn overslagfunctie. In 1993 kreeg het gebouw een nieuwe bestemming als natuureducatief centrum van de provincie Oost-Vlaanderen. Dankzij het landinrichtingsproject van de Vlaamse Landmaatschappij werd dit stukje Scheldevallei een mooi natuurgebied. Loop zeker eens binnen in de Kaaihoeve en de bijhorende natuurtuin.
Auteur: Stad Oudenaarde
Hoeve

Ter Biestmolen
Geschiedenis Biestmolen: De geschiedenis van deze watermolen gaat terug tot voor 1063 daar hij toen reeds behoorde tot de bezittingen van de Graaf van Vlaanderen waarvan hij de inkomsten uit de molen schonk aan de toenmalig opgerichte abdij van Ename om in het levensonderhoud van de Benediktijnermonnikken te voorzien. Ingrijpende verbouwingen zullen gebeuren vanaf 1868. Eerst wordt het molenaarshuis aangepakt en vergroot in 1871 zoals het jaartal boven de ingangsdeur aangeeft. Daarna is de molen aan de beurt in 1883. Er komen twee bouwlagen bij en een verbreding met vijf meter waarbij de aan de zuidelijke kant langsstromende beek overwelfd wordt en het rad binnen het gebouw komt te liggen. Het voordeel tijdens de winter zonder ijsgang te kunnen malen is graag meegenomen. De nu nog aanwezige monocylinder-diesel met verwarmkop stamt wellicht uit 1913. Met het uitbreiden van het elektriciteitsnet in Nederzwalm werd ook nog een Acec-motor van 15 pk in dienst gebracht. Met de schaalvergroting van de landbouw en de komst van industriële maalderijen gingen de molenactiviteiten stilaan verloren. Na een ongeval bij het smeren van een lager verloor de laatste molenaar het leven. De activiteit van de molen viel stil en er trad verval in. Sinds 28 juli 1983 is het een beschermd monument. In 1987 werd de molen aangekocht door Gerard Braillon die er een horecazaak in vestigde. De recente eigenaar vernieuwe het interieur in 2008. De Ter Biestmolen is een bloeiende horecazaak die de authentieke charme van weleer uitstraalt. De ideale tussenstop tijdens jouw motortocht door het prachtige landschap van de Vlaamse Ardennen.
Auteur: MijnMotorVakantie.be
Watermolen

Sint-Apolloniakerk
Elst is een schilderachtig dorp in de heuvelende Zwalmstreek. De Sint-Apolloniakerk ligt op 96 meter hoogte. De laatgotische vierkante westtoren dateert uit het begin van de 16de eeuw. Opvallend zijn de speklagen met witte zandsteen en baksteen. Het schip kwam in 1775-1777 tot stand. In die periode werd ook het koor heringericht en kreeg de kerk haar huidige patroonheilige. In de middeleeuwen was de kerk toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw.
Dat is in hoofdzaak classicistisch van stijl. Het koor heeft een opvallende, marmeren vloer in de vorm van een zwart-witte ster. Het in hoofdzaak classicistisch interieur combineert 17de-eeuwse altaren – de zijaltaren werden in 1785 overgebracht uit het Urbanistenklooster van Petegem – met een 18de-eeuwse lambrizering, communiebank, preekstoel, biechtstoelen en een reeks schilderijen waarvan twee over de marteldood van de patroonheilige. Opvallend is het met pasteltinten beschilderde pleisterwerk in de kerk en het rococo stucwerk.
Het orgel werd door de firma Lovaert vervaardigd in 1848 en getransformeerd door de firma Loncke in 1957.
De parochie heeft aan het interieur de jongste tien jaar hedendaagse elementen toegevoegd, waaronder enkele schilderijen, de ,,Werken van Barmhartigheid’’ van Pat De Vylder, een Madonnabeeld, een kruisbeeld en een lezenaar van Georges Herregods.
Auteur: Wizpr.guide
Kerk

Sint-Aldegondiskerk
De kunstenaarsgemeente aan de Leie-oevers bezit een mooie, neoromaansekerk toegewijd aan Sint-Algedonids. De bakstenen constructie kwam tot stand vanaf 1830, na de sloping van de romaanse kerk. In tegenstelling tot de neoromaanse buitenzijde, is het interieur neoclassicistisch opgevat. De meeste kerkschatten en het meubilair dateren uit de 19de eeuw. Enkele schilderijen dateren uit de 17de eeuw en worden toegeschreven aan de Vlaamse School: De Bewening (naar Antoon Van Dyck), de Aanbidding der Herders, De Besnijdenis en O.L.V. Onbevlekt ontvangen. Het rechter zijaltaar is gewijd aan St-Aldegonde. Op het antipendium (de altaarbekleding) onder het altaar is te zien hoe ze zieken geneest. Haar polychroom eikenhouten beeld op het altaar (1635) toont haar als kloosteroverste met boek, staf en rozenkrans omdat ze de stichter was van het klooster van Maubeuge. Zowel in het koor als in de zijbeuken zijn oude grafstenen uit de 18de en 19de eeuw ingemetseld. Rondom de kerk liggen verschillende kunstenaars begraven, waaronder Gustave De Smet (kunstschilder en samen met Permeke van de grote namen uit het Vlaams Expressionisme) en zijn broer Léon De Smet. Ook Gaston Martens, toneelschrijver en auteur van het stuk ‘De Paradijsvogels’, dat later door de BRT gebruikt werd als inspiratie voor de gelijknamige televisiereeks, vond hier een laatste rustplaats. De kerkraad van Deurle maakte een filmpje over hun kerk 'Dorla, in de schaduw van Sint-Aldegondis'. De ingekorte versie kan u hier bekijken. De volledige versie kan je elke zondag in de kerk bekijken.
Auteur: Wizpr.guide
Erfgoed

Molenberg
De Molenberg is dikwijls een van de eerste hellingen van de Ronde van Vlaanderen. Alhoewel deze kasseistrook niet zo lang is, slechts 325m met aan het einde een stukje asfalt, is het een echte kuitenbijter met zijn 17% hellingssterkte.
Auteur: Dromos
Helling

Bos t'Ename
Het 105 ha grote natuurreservaat ligt op het grondgebied van de stad Oudenaarde en wordt onder andere beheerd door Natuurpunt. Het Bos t'Ename heeft een grote cultuurhistorische waarde en is al eeuwenlang verbonden met het dorp Ename. Het bosgebied wordt al eeuwen uitgebaat als middelhoutbos. Het Bos t'Ename is erkend als Europees Natura 2000-gebied en maakt samen met het Volkegembos deel uit van het Vlaams Ecologisch Netwerk. In 1999 werd het Bos t'Ename opgenomen in een LIFE-project van de Europese Unie.
Auteur: Wikipedia
Bos

Hospicebossen
De Hospicebossen behoren tot de gemengde bossen. Er komen zowel loof-als naaldbomen in voor.Een veel voorkomende boom in de Hospicebossen is echter een buitenbeentje, namelijk de lork. De lork is een naaldboom, maar net zoals de loofboom zijn bladeren verliest in de herfst, verliest hij dan zijn naalden. De hospicebossen zijn ook rijk aan diersoorten. Deze bossen zijn o.a. gekend voor hun grote populatie bonte spechten. De Hospicebossen worden door de provincie vooropgesteld als prioritaire bosuitbreidingsgebieden en als een natuuraandachtszone. De Hospicebossen worden eveneens geselecteerd als een structuur bepalend boscomplex binnen de landschappelijke structuur van Oost-Vlaanderen. In de directe omgeving van de Hospicebossen (Vlaamse bevoegdheid) worden de bestaande bossen beschermd en beheerd volgens het multifunctionaliteitsprincipe. Het bestaande boscomplex zal worden uitgebreid en er zal een verbinding worden gecreëerd met het boscomplex van Ooidonk (stapsteenprincipe). Mogelijke aanplantingen van nieuw bos op landbouwgronden dienen in nauw overleg te gebeuren met de landbouwers. Zachte, extensieve recreatie is wenselijk in de Hospicebossen. In dit gebied is er sterke verweving van landbouw met bosbouw. De bestaande landbouwbedrijven moeten kunnen blijven bestaan. De tuinbouw onder serres en plastiek moet worden beperkt. Op lange termijn wordt gestreefd naar landbouwbedrijven met als nevenfunctie bosbouw met compensaties. Andere gebieden die in aanmerking komen voor bebossing, zijn de gebieden langs de E17, waar schermbossen kunnen worden uitgebouwd. De bestaande dreven in het gebied worden in het structuurplan aanzien als natuurverbindingsgebieden.
Auteur: Dromos
Bos

Kapelleberg
De Kapelleberg is een heuvel en straat in Maarke, een dorp in de gemeente Maarkedal in de Vlaamse Ardennen in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Op de top staat de Vincentiuskapel. De helling ligt ten noorden van Maarke, tussen de laagte van de Maarkebeek en de grens met Mater. Ten westen ligt de Eikenberg, ten oosten de Boigneberg.
Top 97 m
Hoogteverschil 68 m
Lengte 1.100 m
Stijgings-% 6,2%
Steilste km 14%
Auteur: Tovape
Helling

B&B De Notelaar
Ben je wandelaar, fietsliefhebber, natuurliefhebber? Hou je van natuur, cultuur, historiek of lekkere restaurants? Je vindt het bij 'B&B De Notelaar' Het landhuis Het landhuis – gerenoveerd in landelijke stijl – maakt deel uit van een oude hoeve van begin vorige eeuw. Het huis is vooraan en aan de zijkant omgeven met akkers. De grote tuin biedt zicht op een natuurgebied met daarin een 17de eeuwse watermolen, de Vanderlindens molen. Midden in onze tuin staat een prachtige notelaar die getuigt van vervlogen tijden. De kamers Op de zolderverdieping zijn er twee kamers voor twee tot vier personen. De kamers zijn voorzien van een dubbel bed en een zitruimte. Daar staat een dubbele slaapcanapé als gezellige bank voor de TV. Er kan zelfs nog een kinderbed bij. Iedere kamer is voorzien van splinternieuwe badkamer met douche, lavabo en toilet. Ontbijt Iedere morgen staat een uitgebreid, lekker en gezond (zo veel mogelijk biologisch) ontbijt voor je klaar! Wandelen en fietsen Wil je wandelen, fietsen of gewoon genieten? Alle toeristische info ligt voor je klaar in onze gemeenschappelijke ruimte! De omgeving Zag je de zwalmstreek al? Genieten van heuvel tot vallei, tussen velden en bossen, langs beekjes en rivieren? Het verleden van de vele watermolens ontdekken. Rondritje maken langs kleine dorpjes met gezellige pleintjes? Genieten van vele streekgerechten en dranken. Dit in de gemoedelijke sfeer van de Zwalmstreek. Je bent er van harte welkom! De watermolens De watermolens zijn onze oudste en merkwaardigste getuigenissen van ambachtelijke en industriële archeologie. Zwalm mag terecht pronken met zeven watermolens, waarvan vier op de Zwalm. Je zal gefascineerd zijn door het vallende, kolkende water, door het eindeloos geruis en de beweging, door het mysterieuze van een ingewikkeld gemaal. Achter onze tuin staat de Vanderlindensmolen op de Peerdestokbeek, verscholen tussen het kreupelhout. Hij deed ooit dienst als wasmolen en blekerij.
Auteur: B&B De Notelaar
B&B

Museum Dhondt-Dhaenens
In 1967 geven Jules en Irma Dhondt-Dhaenens architect Erik Van Biervliet de opdracht een modernistisch gebouw op te trekken vlak bij hun huis. Ze willen er hun eigen kunstcollectie onderbrengen, maar tegelijk moet het ook een plek worden waar culturele en artistieke activiteiten plaats kunnen vinden. Ondertussen is het gebouw een museum geworden waar belangrijke privéverzamelingen van moderne en hedendaagse kunst ontsloten worden en daarnaast ook een kunstencentrum dat een belangrijke rol speelt in de internationale kunstwereld. *Openingsuren: open van woensdag tot zondag 10u tot 17u (zomer: 10u tot 18u). Gesloten op maandag, dinsdag, tijdens af- en opbouw van tentoonstellingen, op 24-25/12 en 31/12 & 01/01.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Museum

mudel
Het mudel (Museum van Deinze en de Leiestreek) bestaat uit twee delen: een collectie plastische kunsten en een volkskundige afdeling, die ook aandacht besteedt aan archeologische vondsten en de geschiedenis van de lokale nijverheid. Een uniek museum met een unieke verzameling - zeker een bezoekje waard. Vanaf het laatste kwart van de 19de eeuw oefent de Leiestreek een grote aantrekkingskracht uit op kunstenaars. Het museum biedt je een chronologisch overzicht van hun productie, zodat je ook de evolutie van de stromingen goed kunt volgen. Tot de collectie behoren werken van grote namen als Emile Claus, Albert Saverys, Constant Permeke, George Minne, Gustave Van De Woestijne en Roger Raveel. In het volkskundige deel van het museum kom je meer te weten over de twee nijverheden die het economisch leven in Deinze domineerden. Eind jaren 1840 richt Joseph Ricard, een zakenman uit Lyon, een zijdeweverij op in Deinze: meteen het startschot voor een nijverheid die de stad tot de opkomst van kunstzijde in de jaren 1920 grote voorspoed zal brengen. Op het einde van de 19de eeuw ontstaat in Deinze een compleet nieuwe nijverheid: de productie van kinderwagens en speelgoed. Vooral de firma Torck geniet grote bekendheid in binnen- en buitenland dankzij hun trapwagentjes: op kindermaat nagemaakte automodellen die met pedalen worden aangedreven. Torck bouwt erg hoogwaardig speelgoed, met dure materialen als hout en staal. De opkomst van het goedkopere plastic doet de firma de das om: in 1971 moet ze de deuren sluiten.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Tentoonstellingsruimte

Jaagpad langs de Schelde
Matthias M.R. Declercq schreef in 2016 een boek over een groep wielrenners die elkaar langs dit jaagpad leerden kennen. Vijf jongens, vijf aardige jongens. Min of meer bij toeval ontmoeten ze elkaar in de loop van een paar jaar, aan het begin van deze eeuw, omdat ze alle vijf één doel kennen: de koers. Ze ambiëren allemaal een carrière als profrenner. Op het jaagpad langs de Schelde, van Gent naar Oudenaarde, trainen ze samen. Iljo Keisse, Wouter Weylandt, Dimitri De Fauw, Bert De Backer en Kurt Hovelijnck. Ze zijn jong, viriel, populair, en schoppen het inderdaad tot profwielrenner. Their finest hour, als ze het eenmaal zijn. Maar het leven blijkt harder dan de droom. Wat hen samenbracht, de koers, rukt hen ook uit elkaar. Ongenadig en definitief. Vijf jongens, vijf aardige jongens.
Auteur: Dromos
Pad

Kasteel van Nevele
Voormalig "Kasteel van Nevele" en later klooster. De geschiedenis van het oorspronkelijk versterkte 'kasteel' van de heer van Nevele gaat terug tot de 11de eeuw. Toen werd volgens De Potter en Broeckaert een "viercante torre ghemetst van blauwe schorre" op een omwalde motte. Deels vervallen na de slag van 1381 in de strijd tussen Lodewijk van Male en de Gentenaars. De heer van Nevele bewoonde toen reeds het kasteel van Ooidonk. Het "kasteel" werd op de toren na gesloopt in 1488. Per schip werd het afbraakmateriaal naar Gent vervoerd om te worden hergebruikt voor de stadsversterking tegen de invallen van Maximiliaan van Oostenrijk. Vermoedelijk eind 16de eeuw of in de 17de eeuw heropgebouwd als kasteel en gevangenis. Wordt ook vermeld als woonplaats van de amman en soms ook als woonplaats van de ontvanger der heerlijke rechten. Hier was ook de zaal waarin de vierschaar gehouden werd en het leenhof van de heerlijkheid. Volgens de kaart bij het renteboek van 1639-40 bestaande uit een tweedelige motte met omwald opper- en neerhof, omwalling aansluitend bij de Poekebeek. De associatie van het mottecomplex met de ernaast gelegen kerk wijst op een vestiging van de landheer reeds voor de kerstening (7de eeuw). In het landboek van 1682-83 beschreven als: "Den heer Baron van lande van Nevele, zijn casteel mette mote, ende een planterije van eecken boomen oock op een mote mette wallen daermede gaande...". Vermoedelijk werd het kasteel begin 19de eeuw heropgebouwd in empirestijl. In 1855 in gebruik als klooster van de zusters van St.Vincentius a Paulo. Na de Tweede Wereldoorlog voorzien van een nieuw bakstenen parement. In 1983 verkocht en ingericht als flatgebouw. Gevel van zeven traveeën en twee bouwlagen. Zijrisalieten van elk twee traveeën met pseudo-fronton, rondboogvensters en deur met empirewaaier. Oculi in de geveltoppen. Drie middentraveeën met een verdieping hoger opgetrokken voorzien van rechthoekige vensters, op de bovenverdieping gevat tussen Ionische pilastertjes en op de beletage bekroond met kroonlijst. De muur die de oostzijde van het complex afsluit is opgetrokken in veldsteen; opklimmend tot de 17de eeuw (?). Achter de muur, in de noordoosthoek, resterend gedeelte van het voormalige kasteel met vierkant traptorentje (17de eeuw ?) eveneens in veldsteen en hersteld met baksteen.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kasteel

Boigneberg
De "Boigneberg" gelegen in Maarkedal
Auteur: gpscyclingtour
Helling

Markt
Op de plaats van de huidige Markt liepen eeuwen geleden enkele belangrijke verbindingswegen samen. Het is daaraan dat Deinze zijn historisch belang dankt. De oudste schriftelijke vermelding van de stad (Donsa) dateert van rond 840. In 880 wisten de Noormannen Deinze te vinden en verwoestten ze het grondig. Enkele resten in de kruisbeuken van de Onze-Lieve-Vrouwekerk herinneren nog aan haar romaanse oorsprong. De bouw van de huidige kerk, in Scheldegotiek, werd begonnen in de 14de eeuw. Haar voornaamste kunstschatten zijn een schilderij uit het atelier van Gaspar De Crayer, een orgel uit 1740 en twaalf lindehouten apostelbeelden. Een leuk weetje is dat in de toren 's wereld eerste grotetertsbeiaard werd geïnstalleerd in 1988. Nu hangen er 48 klokken.
Auteur: Lannoo
Plein

Klooster en meisjesschool
De in Gent geboren Montigny schilderde de kleuterschool te Deurle. Ze maakte naam met vrouwelijke thema's als moederliefde en kindervreugde. Jenny Montigny vluchtte tijdens de eerste wereldoorlog naar London. Bij haar terugkeer kwam ze helemaal in bekoring van het schoolleven in het kleine Deurle bij Gent. Het leven rond de Sint-Jozefsschool portretteerde ze in alle schakeringen: "De speelplaats in Deurle", "De klas te Deurle","Kinderen op het schoolplein te Deurle", "Kinderen met kloosterzuster in de school te Deurle", "Het verlaten van de school in de winter" en "Boomgaard in bloei met schoolkinderen". Montigny woonde op geen kilometer van het dorpsschooltje en ging er vaak "en plein air" schilderen. Heel wat opgroeiende kinderen heeft ze meermaals geschilderd. Oudere dorpsbewoners uit Deurle hebben zich later herkend in de opgewekte kinderen van toen. Montigny is op latere leeftijd nog een verhouding begonnen met de 26 jaar oudere Emile Claus, de man bij wie ze voor haar twintigste in de openlucht had leren schilderen en in wiens atelier ze vaak cursussen had gevolgd.
"De kleuterschool te Deurle" van Jenny Montigny hangt in het Museum van Deinze en de Leiestreek (Mudel) in Deinze.
De Sint-Jozefsschool werd in 1865 onder patronaat van Sint-Jozef gebouwd samen met een klooster in een opvallende gedistingeerde villastijl. Katholiek onderwijs werd er gegeven door de kloosterzusters van de Orde van Sint-Vincentius à Paulo. In Deurle waren ze bekend als de Zusters van Liefde. Montigny schilderde ze met hun typische klederdracht van habijt en indrukwekkende kap.
Auteur: Pascal Brackman
School

Kasteel Baudries
In de Kasteelstraat, Bossemstraat, Gemeentehuisstraat en de Kerkstraat heeft men zicht op het kasteeldomein Baudries.
Om de nieuwe St.-Petruskerk (1825) van een orgel te voorzien, verkocht de toenmalige pastoor het schilderij "de Madonna bij de fontein" van Jan van Eyck. Achter de kerk ligt de grafzerk van de laatste adellijke bewoners van kasteel Baudries, gravin Geneviève de Lichtervelde en haar echtgenoot jonheer Piers de Raveschoot. Het omwalde kasteel Baudries met rococo-kern uit de 18de eeuw werd in de 19de eeuw verbouwd en recent smaakvol gerestaureerd.
Via de Beekstraat links de Eikstraat waarbij je een oude pannenfabriek voorbijrijdt tot bij een oude Schelde-meander. Om de Schelde beter bevaarbaar te maken, werden de meanders rechtgetrokken. Rond die oude Schelde-armen ontwikkelden zich biotopen met weelderige plantengroei, ijsvogels en blauwe reigers. Vroeger was links om de hoek een aanlegsteiger, van belang voor de handel met Oudenaarde en Gent, vandaar de naam Kaaihoeve, op grondgebied Meilegem-Zwalm. Nu is dat een natuureducatief centrum van de Provincie Oost-Vlaanderen, een ommetje waard.
Auteur: FIETSVRIENDEN GAVERE
Kasteel

Hofstede Te Biest
Hofstede Ter Biest herbergt vier ruime, recent ingerichte gastenkamers (30 à 40 m²) in het hoofdgebouw van de vierkantshoeve. Ze werden sfeervol en comfortabel ingericht met kwaliteitsvolle bedden, zithoek met longchair, tv, internetfaciliteiten, ruimte badkamers met ligbad of inloopdouche, zicht op de Zwalmstreek, de Zwalmbeek of het binnenplein en enkele met slaapmogelijkheid voor twee tienerkinderen.
Auteur: Hofstede ter Biest
B&B

Kerk O-L-Vrouw en Sint-Jan-Baptist - Bachte-Maria-Leerne
De geschiedenis van het kerkgebouw gaat terug tot de 12e eeuw.
In 1868 werd het oorspronkelijke kerkje beschreven als een eenbeukig kruiskerkje met achtkante vieringtoren, gebouwd in Doornikse steen. Een verbouwing vond plaats in de 14e eeuw, en in de 16e eeuw werd het kerkje uitgebreid met twee zijbeuken. In de 16e en 17e eeuw was het een bedevaartplaats, aangezien een relikwie van Sint-Jan de Doper aanwezig was.
Het kerkje werd echter te klein, en het was ook in verval geraakt. In 1877 werd de oude kerk gesloopt. Er werd een nieuwe, neogotische kerk gebouwd.
Ten noorden van het koor bevindt zich de grafelijke kapel.
Auteur: Willem Vandenameele
Kerk

Jenny Montigny - "Kleuterschool te Deurle" - mudel Deinze
De kloosterzusters van de Orde van Sint-Vincentius à Paulo onderwezen in de Sint-Jozefschool. Ook wel aangeduid als ‘bewaarschool’, vond de kinderloze Jenny Montigny er inspiratie voor talloze werken. Montigny had een levenslange verhouding met de 26-jarige oudere Emile Claus nadat ze bij hem lessen volgde.
Auteur: Stad Deinze
Kunstplaats

Emile Claus - "Zicht op Deurle", 1920 - privéverzameling
Vanop de Molenberg, de heuvel waarop de ‘paalwoning’ van Cyriel Buysse stond, ontplooit zich een schitterend panorama: een slingerende Leie doorsnijdt de weiden, met op de voorgrond het kerkje van Deurle. Dit werk werd gemaakt tijdens één van de talloze bezoeken van de schilder aan zijn vriend-schrijver.
Auteur: Stad Deinze
Kunstplaats

Hubert Malfait - "De gendarmes", 1925 - mudel Deinze (langdurige bruikleen)
De jonge Hubert Malfait (1898-1971) krijgt als aspirant-kunstenaar van Emile Claus (die in Astene vaste klant was in het café van Malfaits vader) goede raad. Claus spoort Malfait aan om in de natuur te werken en Malfait toont hem zijn eerste schilderijtjes. Later zal Malfait zich ontwikkelen als expressionist. “De gendarmes” naderen vanuit het dorp het kruispunt met de steenweg tussen Gent en Kortrijk. Bijna visionair kijken ze over de weg richting het huidige “Malfaitplein”.
Auteur: Stad Deinze
Kunstplaats

Emile Claus - "Dochter van de hovenier", 1908 - mudel Deinze
Het museum is gelegen in de Lucien Matthyslaan, genoemd naar de man die samen met zijn vrouw Germaine Declercq jarenlang en met succes heeft geijverd voor de bouw van een nieuw museum in Deinze. Lucien Matthys onderhandelde als schepen van de stad Deinze al mee de schenking van “Bietenoogst” door Claus’ weduwe in 1942. Het koppel Matthys-Declercq schonk uiteindelijk ook gefaseerd hun hele privécollectie aan het museum, waaronder het zonnige “De dochter van de hovenier”.

mudel - Museum van Deinze en de Leiestreek
Het mudel - Museum van Deinze en de Leiestreek herbergt sinds zijn ontstaan in 1942 zowel de roemrijke kunstproductie van de Leieschilders als het belangrijke erfgoed uit de regio, met een focus op de negentiende eeuw tot heden. De blijvende aantrekkingskracht van de schilderachtige Leiestreek, het verhaal van het industriële en agrarische leven dat zich ontwikkelde rond de rivier de Leie en de sterke verwevenheid tussen beide, lopen als een rode draad door de collecties. Het huidige witte museumgebouw, eenvoudig en strak van lijn, dateert van 1981. Pronkstuk is “Bietenoogst” van Emile Claus, die verder nog met een 15-tal schilderijen en meer dan 100 tekeningen in de verzameling is vertegenwoordigd.
Museum

Geboortehuis Cyriel Buysse
Het geboortehuis van Cyriel Buysse, met gedenkplaat.
Herenhuis

Borstbeeld Cyriel Buysse (Stief Desmet)
Borstbeeld van Cyriel Buysse naar de hand van kunstenaar Stief Desmet.
Monument

JBL@ SA Caan route 26_vs3 99K
Van Stationsstraat, 9850 Landegem, België
Naar Landegemdorp 6, 9850 Landegem, België
Routering Racefiets - mooiste