Wakken
De bekende Vlaamse cartograaf Jodocus Hondius werd geboren in Wakken op 14 oktober 1563. Om aan de Spaanse Inquisitie te ontsnappen vluchtte hij naar London in 1584, nadat hij in Gent werkzaam was geweest. In 1593 verhuisde hij naar Amsterdam, waar hij bleef wonen tot aan zijn dood op 48-jarige leeftijd
Hondius is gekend door zijn heruitgaves van de atlassen van Mercator.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Deelgemeente

Bunker
In Nazareth zien we hier en daar nog een betonnen bunker in het landschap staan. Deze bunkers werden in de jaren 1930 gebouwd door het Belgisch leger als verdedigingsmiddel bij een eventuele aanval door Nazi-Duitsland. Verschillende exemplaren zijn ondertussen verdwenen maar op ons grondgebied zijn er nog 15 over, d.w.z. 73,3% van het oorspronkelijke aantal. Men vindt er nog een aantal voorliniebunkers met onder andere een aantal voor 47mm kanonnen. Er waren nog een aantal commandobunkers op de tussenlijn maar daar is er maar één van de drie meer terug te vinden. Er zijn ook nog zes achterliniebunkertjes waarvan één zwaarder type. Net voor u de Nazarethse bossen inrijdt kan u in de verte één van de overblijfselen van deze bunkers zien.
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Meer informatie

Landschapspark ‘t Dischveld
In 2010 werd het nieuwe landschapspark geopend. Het Dischveld vindt zijn ontstaan in het feit dat deze gronden geschonken werden aan de dis, de armentafel of de tafel van de Heilige Geest. Met de opbrengsten werd in de 17e en 18e eeuw op zondag brood uitgedeeld aan de armen. Dit vroegere Dischveld is gelegen tussen het Veldkapelle, de Brandstraat, ’t Wingens Veld Sint-Jan, de vroegere Beierhage en het kasteel De Roo. De gronden van kasteel ‘Goed Gallatas’, dat eeuwenlang eigendom was van de familie Della Faille en later de Kerckhove d’Ousselgem, liggen vlakbij het landschapspark. Bron: Stichting van Gillis Vursbrouck en Pierijne Waeghebrugge te Ruiselede in 1515, Oud Ruysselede 2003 nr. 3. HetDisveld te Doomkerke, Ons Doomkerke 1966, nr.1
Auteur: Sport Vlaanderen - mountainbike routes
Meer informatie
Landschapselement

Gemeentelijk Museum Gust De Smet
Auteur: ThoBo
Museum

Onze-Lieve-Vrouwkerk
De oorsprong van de kerk komt voort uit een legende. Rond 1242 richtte de bisschop van Doornik, Walter De Marvis, de parochie op. Door de jaren heen onderging de plaats van aanbidding vele veranderingen, maar er bestaat geen charter over de oorsprong van de werkelijke kerk.
Op 16 augustus 1653 brandde de kerk af nadat deze door de bliksem was getroffen. In 1860 werd ze voor de tweede keer door de bliksem getroffen en vrijwel volledig door het vuur verwoest. Op 28 augustus 1865 werd de nieuwe kerk ingehuldigd door monseigneur Bracq.
De belangrijkste curiositeiten van de kerk zijn de prachtige preekstoel, het beeld van de Geboorte van de Maagd Maria en het beschermde orgel.
Elk jaar, ter gelegenheid van het feest van de Geboorte van de Maagd Maria (op 8 september), wordt het beeld tijdens een processie gedragen. De gelovigen bidden dan terwijl ze van kapel naar kapel gaan, allemaal versierd. Deze processie dateert van vóór 1400.
Het orgel is gebouwd door Jan Vergaert tussen 1868 en 1873 met onderdelen die zijn geërfd van de failliete orgelbouwer Van Peteghem. Het werd in 1951 volledig omgevormd door meneer Loncke. Het front is geheel van hout, bedekt met aluminiumbronze. De pijpen dateren uit vier verschillende periodes. In 1980 werd dit orgel als beschermd monument geclassificeerd.
Auteur: Itinéraires cyclistes BMW
Kerk

De Vorte Bossen
De Vorte Bossen is een natuurgebied op het grondgebied van de gemeente Ruiselede, tussen de parochies Doomkerke en Kruiskerke. Het bos van 50 ha ligt op de grens van de Vlaamse Zandrug. Het is eigendom van Natuurpunt en wordt beheerd door de regionale afdeling Natuurpunt De Torenvalk vzw. Het gebied is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Bossen, heiden en valleigebieden van Zandig Vlaanderen: westelijk deel' .
Auteur: Wikipedia
Bos

Kasteel van Olsene
Het Kasteel van Olsene werd gebouwd in 1854 en is gelegen te Olsene langs de weg die Gent met Kortrijk verbindt, de N43.
Aanvankelijk stond op dezelfde plaats het Hof Ter Wallen, dat terugging tot eind 11e eeuw. In 1502 werd het bewoond door Pieter Lanchals II, zoon van Pieter Lanchals I. Hij was gehuwd met Jacoba Quévin, een telg uit een familie die zich omstreeks 1456 op het kasteel kwam vestigen. Lanchals noemde zich van dan af heer van Olsene, een titel die hij van zijn echtgenote en haar familie overerfde. Van toen af stond er ook een zwaan in het gemeenteschild en kwamen er zwanen in de omwalling rond het kasteel, net zoals in Brugge.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Kerk Wakken
De classicistische parochiekerk van Wakken werd tussen 1790 en 1794 gebouwd opde plaats van een romaans bedehuis met achthoekige toren. Een reeks gevelstenen geven zowel de bouwdatum als de weldoeners van de kerk aan. Het is een naar het westen georinteerde driebeukige kerk, onder n zadeldak, met ingebouwde toren op vierkant grondplan. De ingang van de kerk wordt geaccentueerd door twee arduinen zuilen die een driehoekig fronton dragen. Het bepleisterde en classicistische interieur bleef vrij gaaf bewaard. Tegen de noordgevel van de kerk is een calvarie onder baldakijn opgesteld. Aan weerszijden van de kerk is er een smeedijzeren hek dat toegang biedt tot het omliggend kerkhof.
Auteur: KN van Howest
Kerk

'T Raadsel
Kidsentrips vertelt het volgende over dit restaurant: "Dit restautant in Kruishoutem beschikt over het "eetiket" van week van de smaak als kindvriendelijk restaurant. Het restaurant beschikt over een binnenspeelkamer, maar kan vooral uitpakken met een super leuke tuin. Naast een trampoline, speelplein met glijbaan kan je hier zelfs een zwembad vinden. Er is een speciale kinderkaart, maar ook heel wat gerechten van op de "grote" kaart kunnen verkregen worden als kinderportie."
Auteur: Dromos
Restaurant

Kasteel van Wakken
Het kasteel van Wakken was een echt met parken omgeven paleis, waar grootse feesten en ontvangsten plaats vonden. Antoon I ,de tweede zoon van Filips de Goede, en van één van zijn maîtresses Jeanne de Presle de Lizy koos in 1480 het kasteel van Wakken als residentie. Het kasteel is privé-bezit.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Kasteel

Ginstegrot
Vooral in de maand mei bezoeken veel bedevaarders de Ginstegrot, ook wel Klein Lourdes genoemd. Het is er nochtans lange tijd niet zo katholiek aan toegegaan op De Ginste. De wijk stond bekend als een geuzenoord. In het begin kwamen ze er geregeld samen om er hun zwarte missen op te dragen. Pastoor Bracke ging voor in die diensten en werd daarvoor later uit zijn functie ontzet.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Gebedsplaats

Brouwerij De Bie
Wat ooit begon als een huisbrouwerij met 3 bieren is vandaag uitgegroeid tot een gerenommeerde brouwerij met 10 bieren. Maar nog altijd even ambachtelijk. In het degustatiecafé 't Hoppebietje kan je de bieren proeven op zondag. Je vindt het café op het jaagpad langs de Leie in Sint-Baafs-Vijve. De brouwerij zelf is momenteel niet bezoekbaar door uitbreidingswerken.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Eet en drinkgelegenheid

Meikensbossen
De Meikensbossen vind je terug op de grens tussen Tielt en Dentergem, op en rond de Poelberg. Het is er aangenaam wandelen door het afwisselende landschap. Oud en jong bos, dreven, hooi- en weilanden en hier en daar een poel. Het uitzicht op de Poelbergmolen maakt het plaatje compleet. Ontdek het bos gemakkelijk aan de hand van het bewegwijzerde Meikensbospad (5 km).
Bos

Deurle
Deurle is een deelgemeente van Sint-Martens-Latem ten zuiden van Gent in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. Tot 1977 was het een zelfstandige gemeente. Deurle ligt aan de Leie.
In Deurle ligt het Museum Dhondt-Dhaenens met de kunstverzameling van Jules en Irma Dhondt-Dhaenens. Verder liggen hier het Museum Gust De Smet (in het voormalige woonhuis van de kunstenaar) en het Museum Leon De Smet. Meubelontwerper en designer Maarten Van Severen bouwde er voor de tweelingbroers Boxy een keukenpaviljoen in de oude tuin (Villa Rustoord 1904) van schilderes Jenny Montigny, leerlinge en minnares van Leieschilder Emile Claus.
De Sint-Aldegondiskerk van Deurle is van baksteen en gebouwd in neoclassicistische stijl. Op het kerkhof liggen verschillende bekende kunstenaars begraven, waaronder Gust De Smet, Leon De Smet, Xavier De Cock, Albert Claeys, Piet Bekaert en Luc-Peter Crombé. En ook de schrijver Gaston Martens is er begraven.
Sinds lang uit het dorpsbeeld verdwenen is de molen van Deurle. Werd gebouwd omstreeks 1592 en stond op de hoogste punt van het dorp, de Molenberg. In 1918 werd hij door de terugtrekkende Duitse troepen vernield. Schrijver Cyriel Buysse kocht de Molenberg van de laatste molenaar, Serafien De Baere. Buysse liet naast de heropgeknapte molen een palenwoning bouwen, waar hij menig roman neerpende.
Meer informatie op Wikipedia
Auteur: Passage
Dorp

Sint-Aldegonde
De kerk "Sint-Aldegonde" is gelegen in Sint-Martens-Latem.
Auteur: RouteYou Route Generator
Kerk

Hof ten Riede
Vakantiewoning op de grens van het Meetjesland en de Leiestreek, waar je op deze prachtige boerderij kan genieten van de rust en de natuur.
Zin om de boer te helpen bij het verzorgen van de koeien ?
Trek in een tas lekkere, verse mek ?
Laat de kinderen maar ravotten, want hier kunnen ze hun hartjes ophalen, terwijl jij geniet van een zelfbereide barbecue met een heerlijke fles wijn.
Voor bijkomende informatie klik hier.
Auteur: Centrum Ronde van Vlaanderen
Hoeve

Zulte
Deze toeristische promotiefilm toont je prachtige luchtbeelden van de mooiste plekjes en de belangrijkste bezienswaardigheden in de gemeente Zulte.
Auteur: Toerisme Zulte
Gemeente

Onthaal Meikensbossen
Op de grens tussen Tielt en Dentergem ligt een nieuwe toeristisch-recreatieve kern op en rond de Poelberg. De Meikensbossen vind je aan de voet van de heuvel en is ongeveer 63 hectare groot.
Je kan er aangenaam wandelen door een afwisselend landschap. Oud en jong bos, dreven, hooi- en weilanden. Hier en daar een poel. Het uitzicht op de Poelbergmolen maakt het plaatje compleet. Terwijl je geniet van het landschap, trakteren zangvogels je op een prachtig intermezzo.
De naam Meikensbossen wordt nog maar sinds kort gebruikt en is afgeleid van het toponiem "het Meike" dat in de buurt goed gekend is. Vroegere namen waren onder andere het Vijversbos, de Bunders of de Sperrebossen. In oude geschriften lezen we nog meer schilderachtige namen voor verdwenen bospercelen van vroeger: het Zwanenestjen, het Schrooitje, het Erbeziebosch en het Biesbulkske of percelen met minder schilderachtige namen als het Sperren-, Els- of Steenbos.
Op de Ferrariskaarten kan men zien dat de omgeving van het huidige Meikensbos 200 jaar geleden nog een bosrijke omgeving was, het zogenaamde Dendrombosch. In de 19de eeuw raakten die bossen versnipperd. Door de gestage kap voor brandhout tijdens de twee wereldoorlogen en de ontginningen ten voordele van landbouwgronden daarna slonk het bosgebied tot een schamele 5 hectare.
Het Agentschap voor Natuur en Bos kocht tussen 2000 en 2010 in deze omgeving 46 hectare gronden, waarvan 3,5 ha van het oude Vijverbos.
Het jonge Meikensbos biedt nu al een landschappelijk verrassende afwisseling van oud en jong bos, natuurweilanden en zaadboomgaarden.
Zoals de naam Vijverbos doet vermoeden, zijn de meeste gronden hier vochtig tot zeer nat. Het zeer natte populierenbos wordt omgevormd naar het meer natuurlijke elzen-vogelkersbos.
Auteur: Willem Vandenameele
Toeristische informatie

Vierfrontenbrug en maiskot
De Vierfrontenbrug speelde een belangrijke rol in beide wereldoorlogen. Deze boogbrug heeft vier veldslagen meegemaakt, vandaar de naam ‘Vierfrontenbrug’. In beide wereldoorlogen dynamiteerde het Belgische leger deze brug.
Het opblazen van de Vierfrontenbrug was een groot probleem, want de eerstvolgende bruggen waren in Sint-Baafs-Vijve (stroomopwaarts) en in Grammene (stroomafwaarts). Vandaar dat men een bootje nodig had om te kunnen overvaren. Later werd een pont met trekkabel geïnstalleerd. De pont werd getrokken langs de kabel om te beletten dat hij zou afdrijven. Wanneer een schip passeerde, werd de kabel neergelaten tot op de bedding van de Leie en daarna terug opgetrokken. Loslaten ging vanzelf, het optrekken moest met de hand gebeuren. De zwengel waarmee dat gebeurde, staat rechts van het gaanpad voor het huisje van de veerman. Men moest de veerman betalen voor de overzet.
Tijdens de jaren zeventig werd de Leie een tweede keer gekanaliseerd en iets verderop richting Zulte werd een nieuwe brug over het Leiekanaal gebouwd. De Vierfrontenbrug werd behouden en de oude Leie in deze sectie gedempt, vandaar dat er geen water meer onder de brug loopt.
Maiskot of Kogelhuis
In opdracht van de familie Versele, eigenaars van de toenmalige brouwerij Anglo-Belge, werd in 1925 op de rechteroever van de Leie op grondgebied Zulte deze imposante silo voor de opslag van maïs gebouwd. Het wordt in de volksmond het “Maiskot” of het “Kogelhuis” genoemd.
Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in mei 1940, werd de stalen brug over de Leie, die op amper een boogscheut afstand van de silo lag, door het Belgische leger opgeblazen. Niettegenstaande dat het gebouw meerdere voltreffers incasseerde, hield het stand. In de gevel aan de straatkant zie je nog talloze sporen van de kogelinslagen.
De Duitse troepen hadden Olsene bereikt en wilden via de Oeselgemse Neerhoek zo snel mogelijk de Leie oversteken. Dit gebouw hinderde het goede uitzicht van de Belgische verdedigingslinie op de naderende Duitse troepen. Majoor Collard – de bevelhebber van het tweede bataljon van het 19de Linieregiment - liet tijdens de nacht van 24 op 25 mei 1940 een 75 mm kanon aanrukken om de maissilo te vernielen. Dit zware geschut werd opgesteld op een afstand van minder dan 150 meter van de maissilo. Na 20 kanonschoten was de maissilo doorzeefd, maar hij bleef onder al dit geweld overeind.
Auteur: ludwigvan
Brug

Oorlogsgeweld Hoeve Derycke-Martens
Hoeve van Cyriel De Rycke
Rechts van de weg woonde Cyriel De Rycke met zijn vrouw Rufina Demets en hun vier kinderen. Cyriel had daar als kind de Eerste Wereldoorlog meegemaakt. Daarom had hij besloten de wijk te nemen naar familie van zijn vrouw in Dentergem.
Een zoon beschrijft het als volgt:
Mijn vader had nare herinneringen aan de eerste oorlog. Op het einde daarvan waren Duitse militairen in ons huis aan het koken terwijl wij in de kelder zaten. Toen kwamen er soldaten van het Frans leger en begon een gevecht boven onze hoofden. Twee Franse soldaten lieten het leven. (…)
Om dat geen tweede keer te moeten meemaken, besloten mijn ouders te vluchten naar familie van mijn moeder in Dentergem. Hadden we dat niet gedaan, dan waren we zeker allemaal omgekomen. Bij zijn terugkeer vond mijn vader zijn woning afgebrand terug. We hadden geen eetgerei. Alles was verbrand, er was alleen nog een bruikbaar kookvuurtje. We hebben wat gamellen van soldaten moeten bijeenzoeken om te kunnen eten. We hadden ook niets om te slapen. Er was op het erf een kiekenhangar en daarin lagen nog wat manden waarin obussen gezeten hadden. Die legden we op elkaar om in die hangar te kunnen slapen.
Oorlogsgruwel op de hoeve Martens
Links bevond zich de dreef naar de hoeve Martens, nu buiten gebruik. De pachthoeve lag op een boogscheut van de rechtgetrokken nieuwe Leie, niet ver van de Neerhoekbrug.
Hier staan we voor het eerst oog in oog met het immense oorlogsdrama dat zich in deze streek heeft afgespeeld. Niet minder dan zeven leden van de familie Martens en een gast uit Impe bij Aalst vonden de dood tijdens de verschrikkelijke meidagen van 1940.
De Duitsers waren de Oude Leie overgestoken aan de Tannerie Moderne in Olsene. Ze dachten dat ze over de Leie waren, maar tot hun verbazing kwamen ze terug aan een waterloop die niet op hun stafkaarten vermeld stond. Achter de Nieuwe Leie stond het Belgische 19de Linieregiment opgesteld. De Belgische soldaten schoten naar de Duitsers die quasi geen dekking hadden op deze hooiweiden. De Duitsers wisten niet wat hen overkwam, ze werden in de rug en van op zij beschoten. Ze dachten dat er verzetsstrijders zaten in de Neerhoek. Daarom vermoordden ze alle bewoners die ze daar vonden.
Een ooggetuige beschrijft:
Aan de rechterkant van de dreef naar de hoeve Martens graven van Duitse officieren. Op een wagen lagen de lijken van vader Martens en zijn dochter Anna naast elkaar op wat bebloed stro. De oudste zoon Jozef lag naast de dode voorgespannen paarden. De moeder en haar zuster lagen levenloos enkele meters verder. Zoon Jules en een jongen uit Lede die op de hoeve op bezoek was, werden dood aangetroffen niet ver van een betonnen afvoerbuis. De jongste zoon Remi - eerder vermist - werd later levenloos teruggevonden onder het puin.
Twee zonen die meevochten bij het Belgisch leger, keerden terug naar de vernielde en uitgebrande hoeve. Ze telden 530 obuskraters waarin ze hun dieren konden begraven. Toch heerste er nog maandenlang een haast ondraaglijke stank in de Neerhoek.
Auteur: ludwigvan
Boerderij

Picknickplaats Gulke Putten - Lammersdam - Wingene
Deze picknickplaats staat aan de hoek van de Lammerdam die ons naar de Gulke putten brengt.
Het natuurgebied de Gulke Putten is gelegen aan de zuidgrens van wat ooit het historische Bulskampveld was. Dit strekte zich uit tussen Gent en Brugge en was het grootste heidegebied in het Graafschap Vlaanderen. De term ‘veld’ verwees naar de onbewoonde, woestgronden. Op deze zandgronden kwamen heidevegetaties en schrale graslanden voor. Vanaf de 15de eeuw werden in de randzones bossen aangeplant.
Op historische kaarten vinden we ten zuidoosten van Brugge talrijke vijvers terug. Deze laat middeleeuwse ‘veldvijvers’ werden gecreëerd voor de viskweek door het afdammen van beken. De naam ‘By de Gulke Putten’ zou ook naar zulke visvijvers verwijzen.
Auteur: Willem Vandenameele
Picknick plaats

Monument voor de gesneuvelden van oktober 1918
Bij de poging om het Schipdonkkanaal bij Landegem over te steken in het eindoffensief van 1918 lieten tussen 20 oktober en 2 november 210 Belgische militairen het leven tijdens of enkele dagen na die gevechten. Op het ereperk van de begraafplaats in Landegem liggen 24 van hen begraven, de anderen kregen een graf in hun woonplaats. In augustus 2018 werd aan de oever van het Schipdonkkanaal in Landegem (Brouwerijstraat) een monument opgericht voor deze vergeten gesneuvelden. Op een plaat uit cortenstaal wordt het aanvalsplan in gestileerde vorm afgebeeld. In de voet van het monument bevindt zich een lade waarin de lijst ligt met de korte biografie van de 210 gesneuvelde militairen.
Auteur: Stad Deinze
Monument

't een en 't ander
't Een en 't Ander is een (eet)café en gezellige dorpswinkel onder één dak, met mogelijkheid tot logeren. Het heeft een unieke ligging met een gegeerde fietsstop. Onze specialiteiten? Een rijke en wisselende bierkaart, huisbereide gerechten zoals spaghetti of lasagne en een eigen Picon gebrouwen door Patrick. Dit alles met zicht op de kerk en het mooie dorpsplein van Schuiferskapelle. Kom dus zeker eens langs!
Auteur: Virginie Masureel
Horeca

Erfgoedbord 7 De trots van de Ginste
7. De trots van de Ginste
De Ginste – De trots van de motorsport
Bestaat er in ons Belgenland een plek waar méér bekers, medailles en trofeeën blinken op de schouw of in de vitrinekast dan in het kleine, maar o zo roemrijke gehucht De Ginste?
Wie aan motocross denkt, kan onmogelijk om Oostrozebeke heen. Het is dan ook meer dan terecht dat op deze plek een prachtig monument werd opgericht. Want hier, tussen de velden, begon het allemaal – en dat mag gezien worden.
De geboorte van de zijspancross
De Ginste is niet zomaar een plek op de kaart. Het is de wieg van de zijspancross, dankzij pioniers als de broers Frits, Frans en Willy Verbrugghe. Zij legden de basis voor deze spectaculaire motorsporttak. En hoe bijzonder is het dat kunstenaar Koen Verbrugghe, zoon van één van deze pioniers, na meer dan 400 uur laswerk het monumentale beeld mocht neerzetten op de plek waar het thuishoort: De Ginste.
Van sleutelen tot winnen
Vele Oostrozebeekse crossers begonnen hun carrière in de garage of de vakschool. Sleutelen aan een brommer, motoren uit elkaar halen en weer in elkaar puzzelen – het zat hen in het bloed. De geur van nafta, de spanning van de eerste sprong over een molshoop: het gaf hen durf, passie en het geloof om steeds verder te gaan.
Wedstrijden? Die win je. Dat zat er van jongs af in.
Een gemeente op wieltjes
Oostrozebeke droeg de sport een warm hart toe. Landbouwers stelden hun akkers beschikbaar, zoals burgemeester Remi Vanacker op het “Klein Goet ter Molst”. Hij werd ook voorzitter van de “Euromonta Crossers”, een groep succesvolle piloten. In 1970 werd de MCB (Motor-Cross-Bond) opgericht, gegroeid uit de Belgische Debutantenbond. Zelfs een eerste MCB-missverkiezing vond in 1974 plaats, in zaal “De Zwarte Leeuw”.
De concurrentie was pittig, maar gezond. In de winter van ’91-’92 fuseerden de MCB en de BLB (Belgische Liefhebbers Bond) tot wat we vandaag nog steeds kennen als de MCLB – de Motor-Cross-Liefhebbers-Bond.
Wereldklasse van eigen bodem
We kunnen dit verhaal niet vertellen zonder Marvin Vanluchene te vermelden – dé trots van De Ginste. Hij zette ons dorp opnieuw op de wereldkaart met zijn wereldtitels in 2018, 2023 en 2024. In 2018 werd hij bovendien verkozen tot motorsportman van het jaar.
De Ginste leeft op twee wielen
Van bescheiden begin tot wereldtop: De Ginste blijft het kloppend hart van onze motorcrossgeschiedenis. Een plek waar motorolie en passie nog steeds door de aderen stromen.
Auteur: Werkgroep Onroerend Erfgoed
Auteur: gis@oostrozebeke.be
POI

Houtland
Je vraagt je misschien af waar de term Houtland vandaan komt.
De kaart die een vergelijking maakt tussen de landschappen in 1778 en nu maakt veel duidelijk.
Je ziet dat het bocagelandschap dominant was in 1778 en nu zo goed als volledig omgezet is in open landschap met nog wat bomenrijen.
Auteur: Pascal Brackman
Toeristische regio

Heilig Hartkapel Bollebekstraat - Aalter
Onder een boom langs de Bollebekstraat staat deze kapel op een klein, onderhouden perkje.
Binnen staat een beeld van Jezus met het heilig hart dat de liefde en barmhartigheid van Christus symboliseert.
Heilig-Hart-kapellen werden vooral gebouwd in de 19de en 20ste eeuw tijdens de periode dat deze devotie sterk populair was in Vlaanderen en Frankrijk. In België vind je Heilig-Hart-kapellen vaak aan de rand van dorpen, op kruispunten of in woonwijken, zodat mensen dagelijks hun gebed konden richten.
Auteur: Willem Vandenameele
Kapel

OLV Kapel hoek Schoonberg-Hageland - Aalter
Dit Oratorium staat op de hoek van Schoonberg en Hageland.
In het Otratorium staat een beeld van Maria aan wie de kerk gewijd is.
Een oratorium is een kleine kapel of een ander klein gebouw waarvan het primaire doel is om op te roepen tot gebed. In tegenstelling tot een kapel is een oratorium niet betreedbaar.
Kapellen zoals deze werden vaak opgericht door families, buurtbewoners of lokale boeren als dank voor bescherming of genezing. Ze vormden ook oriëntatiepunten in het landschap, bijvoorbeeld langs oude veldwegen en dorpsroutes.
De Schoonberg zelf was vroeger een belangrijk herkenningspunt in de omgeving van Aalter, vandaar dat de kapel daar werd geplaatst.
Kapel

Zandbergkruis met gedicht - Kruiskerke
Bij dit kruis staat een gedicht in cortensstaal, gemaakt door Herman Leenders in 2022:
De Verlosser,
Achter de Slangenbossen
tussen Kruisberg en Zandberg
tussen geloof en valse hoop
Waar onze wegen splitsen
hij naar de hemel
en ik naar mijn werk
Hangt hij gespalkt
in weer en wind onder de linde
in een lendendoekje
met een tepel die bloedt
Vroeg of laat mist een auto de bocht
verlost hem uit zijn lijden
Zal hij weer verrijzen
Herman Leenders werd in 1960 geboren in Brugge. Hij studeerde Germaanse filologie.
Kruis

Rustbank Bulskampveld Kruiskerke
Deze zitbank staat op de hoek van de Kruisbergstraat en de toegang tot Bulskampveld met Expeditie Kruiskerke.
Expeditie Bulskampveld is een initiatief dat de rijke natuur en erfgoed van het Bulskampveld (tussen Beernem, Wingene, Aalter en Ruiselede) toegankelijk en beleefbaar maakt via wandel- en fietstochten, verhalen en doe-opdrachten. Vaak wordt gewerkt met interactieve elementen: QR-codes, verhalen, opdrachten.
Expeditie Bulskampveld is geen vast pad, maar een netwerk van belevingsplekken. Je kiest je route via knooppunten. Het project benadrukt de combinatie van natuurbeleving, erfgoed en toeristische verhalen. In Kruiskerke vormt de mix van kapellen, kruisen en dorpssfeer een mooi tegenwicht voor de uitgestrekte bossen van het Bulskampveld.
Zitbank

O.L.V. Geboortekerk - Schuiferskapelle
In het hart van Schuiferskapelle staat de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk, een warm bakstenen gebouw dat het dorpsbeeld al eeuwenlang bepaalt. De kerk werd oorspronkelijk gebouwd in de late middeleeuwen, maar kreeg haar huidige vorm bij de heropbouw in neogotische stijl in de 19de eeuw.
De slanke westertoren met spits rijst op boven de omringende huizen, terwijl binnenin de lichte gewelven, glasramen en houten beelden een ingetogen charme uitstralen. De kerk is gewijd aan de Geboorte van Maria, wat verwijst naar het begin van haar leven en de belofte van nieuw leven en hoop.
In de kerk vind je verschillende kunstwerken uit de 18de en 19de eeuw, waaronder een schilderij van de geboorte van Maria en een beeld van Onze-Lieve-Vrouw met het Kind.
Rond de kerk ligt het voormalige kerkhof met oude zerken, dat herinnert aan de eeuwenoude dorpsgemeenschap die hier generaties lang haar geloof beleefde.
Volgens de overlevering zou op deze plaats al sinds de 12de eeuw een gebedsplek hebben gestaan. De kerk bleef altijd het kloppende hart van Schuiferskapelle, waar kerkklokken niet alleen riepen tot gebed, maar ook het ritme van het dorpsleven bepaalden.

PVA