A brick too much

Deze rit is een eerbetoon aan de Belgische kassei: ruw, onverbiddelijk en legendarisch. Op deze stenen is de Vlaamse koers groot geworden, bewonderd tot ver buiten onze grenzen. Van overal ter wereld komen wielerliefhebbers hierheen om ze te trotseren. En terecht: nergens zijn ze zo talrijk en iconisch als in Vlaanderen en Noord-Frankrijk.

We trekken samen richting Oudenaarde, langs bucolische landschappen en diverse “secteurs pavés”. Voor elk wat wils: vlakke, oplopende, dalende, nauwsluitende en heroïsche kinderkopkes. De hoogtemeters blijven beperkt, met slechts 3 hellingen. De laatste rijden we als wolven naar boven, als katten naar beneden waarna we de terugweg aanvatten vlak, op tarmac (en op ’t gemak?). Dan volgt enkel nog “de steen te veel”. Hier splitsen de jongens af van de mannen, waarna de laatste rechte lijn naar Landegem wordt ingezet.